http://www.youtube.com/watch?v=ub8YjVvd3mo

อ่านเจอใน A day ก็เลยลองเสิจดูใน youtube.com

ไม่รู้จะบรรยายในความตระการตากับสิ่งที่พบยังไง

จึงขอเชิญชวนพี่น้องมาดูด้วยกันกับคลิป " บริหารนมเล็กให้ใหญ่ "

ส่วนตัวชอบเพลงมากๆ โย่วโย่ววโย่วววว ม่วนแฮง

ตามลิ้งค์เลยนะค่ะ ^-------------^

เหงาอ่ะ คงเพราะเพิ่งเลิกกะแฟนไปมั้งแต่ตอนที่คบกันเราก็เหงาอยู่ดี ขนาดตอนนี้มีคนที่คุยด้วย พอเค้าไม่ค่อยว่างเราก็ยังเหงา ทำไมเหงาอย่างนี้นะ พยายาม และพยายามทำชีวิตให้เป็นปกติ แต่ก็ไม่เคยปกติได้เลย จำได้ว่าสมัยก่อนซึ่งนานมากก็เคยอยู่คนเดียวจนเคยชิน แต่พอมาตอนนี้กลับอยู่ได้ลำบาก แปลกเนอะ "คนที่เข้ามาในชีวิตเราไม่ใช่อ๊อกซิเจน หรือ อากาศสักหน่อย" แต่ทำไมพอเวลาที่เค้าหายไปกลับหายใจติดขัดบอกไม่ถูก…

หลังจากที่เราไม่ได้เขียนเกี่ยวกับชิเมะมานาน

ก็เลยลองเขียนแบบนี้บ้าง…

สิ่งสวยงามของคู่ตรงข้าม

ส่วนผสมที่ถูกต้องลงตัวทำให้เกิดสิ่งใหม่ๆ…

เรื่องของคุณยายที่อายุ อานาม มากพอสมควรที่อยู่กับ

หลานสาว ที่ต้องทำงาน เลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ด้วยกัน 2 คน

ในชุมชน แห่งหนึ่ง ในกรุงเทพ ตามประสาของคน

ชั้น รากหญ้า ตามคำนิยาม ใหม่ ที่ดูทันสมัยกว่า

คนชั้นล่าง เรื่องมีอยู่ว่า



เด็กสาวคนหนึ่งพักอาศัยอยู่กับยายแก่ๆ ในซอยแห่งหนึ่ง

หลังจากเลิกงานประจำในตอนกลางวันแล้ว

ทุกๆวันตอนเย็น เธอก็จะจัดแจงแต่งตัวออกไปข้างนอก

โดยที่คุณยายของเธอไม่รู้ว่าหลานสาวไปทำอะไร

เธอบอกแต่ว่าไปทำ โอ



โชคไม่ดี…

วันนี้...วันที่อากาศเริ่มอุ่น...

แดดสดใสปลายฤดูหนาวย่างเข้าสปริง...

เป็นเวลาที่ฉันรู้สึกสดชื่นมากที่สุด...

เพราะดอกไม้ที่ฉันปลูกเริ่มเบ่งบาน...

สีสันที่สดใสของดอกไม้ชวนให้ใจสดชื่น...…

นิทานสอนชายก่อนแต่งงาน

เศรษฐีคนหนึ่ง มีลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเพียงคนเดียว

ครั้นถึงวัยสมควรแต่งงาน แกเป็นห่วงกลัวว่าจะได้เมียไม่ดีมาผลาญสมบัติของตระกูล

จึงประกาศหาคู่ให้ลูกชายผ่านทางคอลัมน์ มาลัยไทยรัฐ

ปรากฎว่ามีหญิงสาวจากทั่วทุกสารทิศสนใจมาสมัคร มากมาย

แต่ละคนแจ่ม แจ่ม ทั้งนั้น ทำเอาลูกชายตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเลือกใคร

ท่านเศรษฐีนำเอาสร้อยแหวน เพชรนิลจินดาราคาแพง และ หัวมัน…

NONTHABURI BIKE WEEK 3rd 2010

ตัวอย่าง โลโก้ นนทบุรีไบค์วีค ครั้งที่3

Concept ของปีนี้ผมอย่างให้ออกไปทางแนว old school soldier ทหารๆ…

อัดอั้นตันใจเหลือคณานับไม่ถ้วนนนนนน ที่พักอาศัยย่อมเป็นที่ที่เราพำนักอยู่ได้อย่างสะบายใจไร้กังวล แต่ทำไม รู้สึกว่าที่ที่เราอาศัยอยู่ ณ ปัจจุบันนี้จะมีแต่เรื่องจุกจิกกวนใจ และลำคาญจิตใจ พร้อมความลำบากใจหนักหนา -*- ก็อิเพราะความเห็นแก่ตัวของคนเรานั่นแหละ

ข้าพเจ้าอาศัยอยู่หอพักแห่งนี้เป็นเวลาได้เกือบจะหนึ่งปีเต็มๆเข้าไปแล้ว แต่ตั้งแต่อยู่มาก็รู้สึกว่าทรมานจิตใจกับพฤษติกรรมคนในหอพักแห่งนี้ซะเหลือเกิน…