
ว่ากันว่าหนึ่งในคำถามยอดฮิตที่บรรดานักเขียนทั่วโลกต้องประสบก็คือ คำถามทำนองว่าคุณได้รับแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่อง...นี้มาจากไหน
ใครที่จะเป็นนักเขียนดังในอนาคตจึงน่าจะเตรียมคำตอบสำหรับคำถามที่ฟังดูง่ายแต่ตอบยากนี้ให้ดี
คำตอบที่ได้ฟังบ่อยๆ ก็คือ ครอบครัว (ลูกๆ และคนรัก)
เป็นแรงบันดาลใจให้ผม/ฉัน บ้างก็ว่าได้รับแรงบันดาลใจจากการใช้ชีวิต
แต่คำตอบที่น่ากลัวที่สุดเห็นจะเป็นคำตอบทำนองที่ว่า ตัวละครเจาะจงเลือกฉัน
ประเภทฉันเป็นร่างทรงให้ตัวละครนั่นแหละ หรือพระเจ้าทรงบอกให้ฉันเขียนเรื่องนี้
เพราะมันฟังดูจะเป็นเรื่องลี้ลับและแฟนตาซีเกินไปสักหน่อย
แต่ในเมื่อใครๆ
ก็ว่านักเขียนคู่กับแรงบันดาลใจแล้ว งั้นนักเขียนได้รับแรงบันดาลใจมาจากไหนกันล่ะ
บรรณาธิการหญิง นักเขียนวรรณกรรมเยาวชน และเอเย่นต์ฝึกหัดนาม Cassandra Brown หรือ
C.A.Marshall จะมาบอกเล่าวิธีสร้างแรงบันดาลใจให้เราฟัง
ซึ่งก่อนอื่นเธอขอให้ความหมายของแรงบันดาลใจว่า
คือกระบวนการของการกระตุ้นจิตใจให้กระทำหรือรู้สึกบางสิ่ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือทำสิ่งที่สร้างสรรค์
"หลักการทางวิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้วค่ะว่า การเดินสามารถกระตุ้นจิตใจ
และนี่คือสิ่งที่ฉันมักแนะนำอยู่บ่อยๆ ให้นักเขียนทำ
หากเกิดอาการเขียนไม่ออกขึ้นมา" บราวน์บอก
"ขอเพียงแค่เดิน
อย่าไปกังวลใจว่าทำไมยังคิดไม่ออก ขอเพียงแต่ฟังเสียงนกร้อง เสียงบดกรวดใต้รองเท้า
เสียงรถยนต์ที่แล่นไปมา เสียงหัวเราะของพวกเด็ก ..."
เธอแนะให้เราเปิดหูรับฟังสรรพเสียงต่างๆ รอบตัวและปล่อยใจให้ว่าง
นอกจากเดินเรื่อยๆ เล่นๆ แล้ว บราวน์ยังแนะนำให้ไปเยือนสวนสาธารณะ
ห้างสรรพสินค้า และห้องสมุด
เธอแนะให้เราลองสังเกตสิว่าผู้คนเขาคืนหนังสือประเภทไหนกันบ้าง
มองดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่คนอื่นใช้อยู่ และฟังบทสนทนาของบรรณารักษ์
และเช่นเดิมให้เราเน้นไปที่การใช้ประสาทตาและหู
และอาจใช้จมูกเพิ่มอีกก็ได้ ยามเราก้าวเท้าเข้าไปสังเกตการณ์ที่ร้านอาหาร
หรือเพื่อหาเสบียงใส่ท้อง
"แต่หากคุณไม่สามารถจะทำอะไรอื่นได้
ก็จงอ่านหนังสือสักเล่ม" บราวน์แนะนำอีกวิธี
"แต่จงอย่าเพียงแค่อ่านถ้อยคำบนหน้ากระดาษเท่านั้นนะคะ
คุณต้องดิ่งจมลงไปในนั้นด้วย จินตนาการถึงบรรดาตัวละคร คิดภาพว่าฉากนั้นจริง ๆ
แล้วเป็นอย่างไร หรืออาจจะลองวาดภาพดูก็ได้..."
สิ่งที่สำคัญที่สุดที่บราวน์แนะก็คือให้มีสมุดบันทึกติดตัวไปด้วยสักเล่ม
หรืออาจเป็นเพียงแค่เศษกระดาษสักแผ่น ปากกาสักด้าม
เพราะเมื่อยามจำเป็นต้องจดอะไรสักอย่างแล้ว
อย่างน้อยคุณก็อาจใช้ปากกาเขียนขอบตากับใบเสร็จสักแผ่นก็เป็นได้
หรือแม้แต่โทรศัพท์ทุกวันนี้ก็สามารถใช้บันทึกเสียงได้
ซึ่งจะมีประโยชน์อย่างยิ่งในยามที่คุณเขียนได้ไม่เร็วพอ
"เพราะเมื่อแรงบันดาลใจพุ่งเข้ามา คุณจะต้องพร้อมสำหรับมัน"