ขยันรับจ้างผลิต แต่ไม่ใส่ไอเดียเชิงพาณิชย์เข้าไป คงอยู่ไม่รอดในโลกการแข่งขันเดือด

ID-act เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับนักธุรกิจที่รู้ช่องว่างของงานตกแต่งบ้านจากไฟเบอร์กลาส และประกาศตัวว่า "เล็กๆ ก็ได้ ใหญ่ๆ ก็ทำ" ..เงินจึงหลั่งไหล และไม่เจอทางตัน

เมื่อคนเบื่อหน่ายสินค้าสำเร็จรูป และหันมาชื่นชมผลิตภัณฑ์ที่กลั่นกรองออกมาจากสมองของนักคิด จึงทำให้สินค้าตกแต่งบ้านสมัยนี้นิยมใช้วัสดุที่หลากหลายจากเทคโนโลยีการผลิตล้ำยุค และใส่ไอเดียที่มีเอกลักษณ์ไม่ซ้ำใคร วัสดุไฟเบอร์กลาสออกมาช่วยตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์คนยุคใหม่ และเหมาะเจาะเป็นของใช้งานนอกสถานที่ (Outdoor) มองเผินๆ ก็เหมือนพลาสติกฉีดราคาถูก ไฉนจึงตีค่าสูงหนักหนา? สาเหตุคือ หนึ่ง เพราะมันต้องนำเข้าไฟเบอร์กลาส จากจีน ญี่ปุ่น เกาหลี ไต้หวัน สอง มันทนทานต่อสภาพดินฟ้าอากาศ แข็งแรงแต่เบา และนำมาสร้างงานสีสดสวยงาม และสาม สามารถนำวัสดุใหม่ๆ มาผสมให้เกิดคุณสมบัติที่สวยงามขึ้น ดัดแปลงเป็นผลิตสิ่งของได้ไร้ขีดจำกัด อย่างเรือ ถังเก็บน้ำ ชิ้นส่วนและอุปกรณ์ตกแต่งรถยนต์ เครื่องบิน เป็นต้น แต่มีข้อกำจัดในงานชิ้นเล็กจิ๋ว หรือต้องมีฝาปิด ใส่นอต มีเกลียว เท่านั้น เมื่อได้คุณภาพสูงยังไม่เพียงพอ ยังต้องใส่พลังความคิดให้มันเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาด้วย จึงมีคนหัวใสนำเจ้าไฟเบอร์กลาส หรือวัสดุใยแก้ว มาสนับสนุนงานออกแบบสร้างสรรค์ของนักตกแต่งภายใน และนักออกแบบสินค้าที่มีดีไซน์ (Product design) รวมทั้งงานเฟอร์นิเจอร์ อาทิ โต๊ะ เก้าอี้ ชั้นวางของ งานฝาครอบและกรอบเครื่องมือและอุปกรณ์ต่างๆ เช่นเครื่องมือแพทย์ รวมถึงชิ้นงานรูปทรงอิสระ และพวกสัญลักษณ์ทางการค้า (Mascot)

• กรรมกร คราบดีไซเนอร์

ปูรณ์ นิลเจริญ ผู้จัดการบริษัท ร้อยแปดครีเอชั่น จำกัด ผู้ผลิตชิ้นงานไฟเบอร์กลาสทุกประเภท เล่าว่า โอกาสมันอยู่ตรงที่ลูกค้านักตกแต่งภายใน ต้องการนำเสนองานให้ลูกค้าอีกทอดหนึ่งสัมผัสได้ แต่ไม่อยากลงทุนซื้อวัตถุดิบมาสร้างต้นแบบเอง เพราะสร้างต้นทุนสูงเกินจำเป็น ฉะนั้นบริษัทออกแบบทั้งหลายจึงมักจ้างรายย่อยอีกที

ในฐานะที่เขาเคยเป็นลูกจ้าง ทำงานออกแบบงานไฟเบอร์ในบริษัทเอกชนรายย่อยมาก่อน  อีกทั้งรู้ว่างานลักษณะแบบนี้ไม่ค่อยมีคนทำหรือมักผลิตชิ้นเล็กๆ กันมากกว่า

เมื่อยังไม่มีใครที่ผสมผสานความเป็น ดีไซเนอร์และผู้ผลิตไว้ในที่เดียวกัน (Custom-made) หรือจะเรียกว่ากระบวนการทำงานตั้งแต่ต้นจนจบงาน เหมือน one stop service พวกเขาจึงขออาสาเป็นเถ้าแก่เอสเอ็มอีเสียเอง

ทั้งออกแบบตามที่ลูกค้านำเสนอ หรือร่วมคิดงานกับลูกค้าเพื่อให้เกิดสินค้าที่มีดีไซน์แปลกใหม่ ไม่ซ้ำใคร และใช้งานได้จริง พร้อมรับอาสาผลิตให้ และแก้ไขงานจนบริบูรณ์

ผ่านไป 3 ปี จิรายุ จงปัญญาวิวัฒน์ เพื่อนร่วมอุดมการณ์และกรรมการผู้จัดการ เล่าว่าข้อดีของบริษัทไซส์เล็ก คือการทำงานที่ยืดหยุ่น และมีความคิดสร้างสรรค์เต็มเปี่ยม ตอบรับความต้องการของลูกค้าได้ตรงใจ

แต่ธุรกิจก็มีความยาก ซึ่งพวกเขาเรียกกันว่า ความสนุกในการค้นพบสิ่งใหม่ ซึ่งมักจะมีวัสดุใหม่ๆ ออกมาให้ทดลองผสมกับไฟเบอร์กลาสอยู่เสมอ เช่นใยคาร์บอน ใยเหล็ก แล้วมันก็จะช่วยลูกค้าเลือกใช้วัสดุได้ถูกใจ และเข้ากับความต้องการของลูกค้าแถมยังมีโอกาสเสนอแนะลูกค้าว่าควรปรับปรุงอะไรบ้าง เพื่อจะได้พัฒนาลูกค้าไปพร้อมๆ กันด้วย

นั่นทำให้ต้องมีทักษะ นอกเหนืองานออกแบบเพียงอย่างเดียว อีกทั้งต้องเลือกเฟ้นช่างฝีมือดีที่มีอยู่น้อยนิด ตลอดถึงการดีดลูกคิด คำนวณค่าใช้จ่ายอย่างไรไม่ให้เจ็บตัว

• ลูกค้า นางนกต่อ

เรื่องการตลาดก็ถือเป็นงานหินสำหรับผู้บริหารหนุ่มทั้งสอง เมื่อครั้งทำธุรกิจในช่วงแรกเริ่มจากฐานลูกค้าเดิม และเดินเข้าหาลูกค้านักออกแบบรายใหม่ พวกเขาจึงเหนื่อยในการวิ่งหาลูกค้า เพื่อหาโปรเจคต่อเนื่อง

แต่ปัจจุบัน ลูกค้านักตกแต่งภายในเหล่านั้น ทำให้เรื่องยากกลายเป็นเรื่องง่ายขึ้น ด้วยการแนะนำบริษัทของเขาส่งต่อให้

“เราเหมือนเป็นตัวกลางระหว่างผู้ใช้สินค้าจริงกับนักออกแบบ ซึ่งเป็นลูกค้าของเรา และมีทั้งเพื่อนที่อยู่สายงานออกแบบตั้งแต่สมัยเรียน ด้วยความสัมพันธ์ดีๆ แบบนี้ และมีคนทำธุรกิจนี้ไม่มากนัก เมื่อลูกค้าของนักออกแบบต้องการชิ้นงานอื่นๆ นอกเหนือจากโปรเจคที่เขารับไว้ ก็จะส่งต่อมาที่เรา และกลายเป็นการบอกต่อกันไปเรื่อยๆ เอง” หนึ่งในหุ้นส่วนกล่าว และว่า

แต่จะมัวชะเง้อรอลูกค้าอย่างเดียวไม่ได้แล้ว  ซึ่งช่องทางนำเงินใส่กระเป๋าพวกเขานั้น นอกจากชิ้นงานสำเร็จจะส่งถึงมือลูกค้าในแต่ละโปรเจคแล้ว ยังมีผลงานที่พวกเขาสร้างสรรค์ขึ้นเอง เพื่อจำหน่ายให้ลูกค้านักตกแต่งบ้านมือสมัครเล่น หรือวางขายที่ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC) หลังจากเคยออกงานแสดงสินค้าร่วมกัน นอกจากนั้นยังให้เช่าเฟอร์นิเจอร์ไฟเบอร์กลาส นำไปใช้ในการแสดงสินค้าด้วย

ปูรณ์ บอกว่า พวกเขาต้องมีโปรดักต์เป็นของตัวเองอีกด้วย โดยจะเริ่มทำจากเล็กๆ ไปก่อน เช่น พวกสินค้าตกแต่งบ้าน ในลักษณะของเฟอร์นิเจอร์ แล้วทดลองนำเสนอเสริมให้กับลูกค้ารายเดิม และคิดตลาดใหม่ ซึ่งตอนนี้พวกเขากำลังเพลิดเพลินกับหน้ากาก BB Gun ติดแบรนด์ ID-act กันอยู่

นอกจากนั้น ยังปรารถนาจะขยายโรงงานเพื่อรับงานผลิตลอตใหญ่หรือ Mass Product เพราะจะช่วยลดขั้นตอนการทำงานให้น้อยลง และหวังจะนำเงินมาหมุนเวียนในธุรกิจ

ถ้ายุทธวิธีใดสามารถนำพาธุรกิจเอสเอ็มอีให้เดินต่อไปได้ดี หนุ่มๆ นักคิดทั้งสองหน่อก็ถือคติเล็กๆ ทำได้ งานใหญ่ก็ไม่ปฏิเสธ

โดย: ชฏาพร  นาวัลย์

ที่มา: กรุงเทพธุรกิจ  30 สิงหาคม 2553