Thailand's Creative Art & Design Community

มิยาโมโตะแนะ “คิดนอกกรอบเข้าไว้จะได้ดี”

“ชิเงรุ มิยาโมโตะ” บุรุษวัย 57 ปี ผู้เป็นขวัญใจของคอเกมทั่วโลกมายาวนาน นับตั้งแต่ร่วมงานกับบริษัทนินเทนโดตั้งแต่ปี 1979 มิยาโมโตะสร้างผลงานฮิตติดตลาดมาหลายตัว ไม่ว่าจะเป็นมาริโอ,ดองกี้ คอง หรือเซลด้า จนเด็กๆหลายคนต่างใฝ่ฝันว่าสักวันหนึ่งจะเติบโตมาเป็นนักออกแบบเกมให้ได้บ้าง ขณะเดียวกันฝันของนักสร้างเกมหลายคนที่ล่าฝันตามรอยมิยาโมโตะได้แล้ว บุคคลเหล่านั้นก็มีปรมาจารย์ชาวญี่ปุ่นผู้นี้เป็นแรงบันดาลใจ ในจำนวนนั้นก็มีชื่อ “วิลล์ ไรท์” ผู้สร้างเดอะ ซิมส์ และคลิฟฟ์ เบรสซินสกีจากเอปปิก เกมส์ เจ้าของเกมซีรีส์เกียร์ส ออฟ วอร์

ผู้อ่านนิตยสารไทม์ราว 1.8 ล้านที่เคยสัมผัสเกมมิยาโมโตะต่างเทคะแนนให้เขาติดหนึ่งในบุุคคลผู้ทรงอิทธิพลประจำปี 2008 เมื่อเทียบกับ“สตีเฟน โคลเบิร์ต” ดาราตลกที่อยู่ลำดับถัดมา เขามีคะแนนตามาแค่หลัก 8 แสนเท่านั้น

มิยาโมโตะเติบโตที่เมืองเล็กๆในโซโนเบะ เกียวโต ของญี่ปุ่น ช่วงปี 1950 นั้น บ้าน 1 ใน 10 หลังของหมู่บ้านเท่านั้นที่มีโทรทัศน์ บ้านของเขาก็เป็นหนึ่งในบ้านที่ไม่มีให้ลูกๆได้ดู เขาจึงอาศัยพวกหนังสือการ์ตูนและโชว์หุ่นกระบอกเป็นสิ่งสร้างความบันเทิง

ไอเดียที่มิยาโมโตะนำมาในการสร้างสรรค์ผลงานในโลกดิจิตอลก็ได้มาจากโลกความเป็นจริงแทบทั้งสิ้น อย่างการจัดสวนก็กลายมาเป็นจุดเริ่มของ Pikmin เกมดังบนเครื่องเกมคิวบ์ หรือตาชั่งในห้องน้ำก็แปลงสภาพมาเป็น Wii Fit เกมออกกำลังกายที่ใช้หลักการทรงตัวง่ายๆบนแท่นวี บาลานซ์ บอร์ดเพื่อบังคับเกม และนำเอาการเฝึกสุนัขที่เขาได้ไปเรียนมาทำเป็นเกมฝึกน้องหมา “นินเทนด็อกส์”ที่ขายดีไปทั่วโลก

มิยาโมโตะเล่าความหลังในอดีตว่า สมัยที่เรียนอยู่ที่คานาซาวะมหาวิทยาลัยทางด้านอุตสาหกรรมศิลป์ในญี่ปุ่น เขามักคิดอะไรนอกกรอบเหนือกว่าที่อาจารย์คาดไว้เสมอ และประดิษฐ์ของที่หลายคนคาดไม่ถึงจำนวนมากในชั้นเรียน ครั้งหนึ่งพวกเขาได้รับโจทย์ให้ออกแบบเก้าอี้ตัวหนึ่ง นักเรียนส่วนมากจะมองย้อนกลับไปศึกษารูปแบบเก้าอี้ที่เคยมีมาในอดีต และสร้างต่อยอดมันออกมา แต่เขากลับคิดว่าถ้านั่งบนเชือกจะดีหรือเปล่านะ ดังนั้นก็เลยพยายามมัดเชือกเข้าด้วยกันจนกลายเป็นเก้าอี้ได้สำเร็จ ตอนนั้นคิดว่ามันคงจะนั่งไม่สบายเท่าไรนัก ปต่ก็เข้าที

เมื่อครั้งตอนเข้ามาสัมภาษณ์งานกับนินเทนโด ผู้สมัครงานส่วนมากจะนำประวัติและแฟ้มผลงานการวาดรูปหรือภาพถ่ายมาให้พิจารณา แต่มิยาโมโตะนำ “ไม้แขวนเสื้อ”ไปแทน เขาออกแบบและทำมันมาเพื่อเด็กตัวเล็กๆที่เอื้อมไม่ถึงราวแขวนเสื้อ ตามปกติแล้วไม้แขวนเสื้อจะทำจากลวดโลหะ เขามาพร้อมกับแนวทางที่แตกต่าง โดยใช้ไม้ทำเป็นรูปกากบาทอันเล็กๆ ซึ่งเหมาะเหม็งกับร่องบนผนัง แถมวาดรูปช้างลงไปเสียด้วย ผลที่ตามมาก็คือนินเทนโดชอบมันเข้าอย่างจัง และตัดสินในจ้างเขาเข้าทำงานในที่สุด

ผู้สร้างมาริโอแนะนำวิธีการว่า คุณควรจะหาสิ่งที่ตัวเองรู้สึกสนุกและกำลังสนใจก่อน จากนั้นค่อยประยุกต์เอาความสนุกนั้นมาทำเป็นเกม อย่างตอนที่ได้ลูกหมามาครั้งแรก เขาพามันไปฝึก จนพบกับความจริงที่ว่ามันไม่ใช่สถานที่ฝึกหมาหรอก แต่มันเป็นสถานที่สอนคนให้เข้าใจพฤติกรรมของหมาต่างหาก เขาคิดว่ามันเป็นเรื่องที่น่าสนใจทีเดียว จากนั้นเขาก็มีเพื่อนจำนวนมากที่รักหมา เริ่มไปซื้อของมากมายจากร้านมาให้หมาตัวเอง และคิดว่ามันคงจะดีที่จะทำเกมหนึ่งขึ้นมาแล้วให้คนสามารถซื้ออะไรจากร้านขายของสัตว์เลี้ยงมาได้เช่นกัน

ข้อมูลจาก...
www.latimes.com

ที่มา: ASTVผู้จัดการออนไลน์ 8 กรกฎาคม 2553