"1 ใน 100 หนังอเมริกันที่ดีที่สุดในรอบ 100 ปี" ซึ่งจัดโดยสถาบัน AFI (American Film Institute) ความดีงามอย่างหนึ่งของหนังที่ได้รับการกล่าวขวัญมาจนถึงทุกวันนี้ก็คือ การที่มันได้สะท้อนความเน่าเฟะของแวดวงการเมืองที่เต็มไปด้วยนักแสวงหาผลประโยชน์ ขณะเดียวกัน ตัวละครหนุ่มอย่าง "เจฟเฟอร์สัน สมิธ" (เจมส์ สจ๊วต) ที่ตอนแรกเป็นเพียงหุ่นเชิดของนักการเมืองเขี้ยวลากดิน แต่ต่อมาถูกสถาปนาให้เป็นดั่ง "ดอน กีโฮเต้ แห่งอเมริกา" ก็เข้ามาทำหน้าที่เป็นด้านตรงข้ามของความเลวทรามและบอกกับโลกว่า ตราบเท่าที่คนคนหนึ่งยึดมั่นในความถูกต้องและมีอุดมการณ์บริสุทธิ์ เขาก็ไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวอันใด 



หลายๆ คนอาจจะรู้จัก "เออร์เนสท์ เฮมิงเวย์" จากนวนิยายระบือโลกอย่าง The Old Man and the Sea (เฒ่าผจญทะเล) แต่อันที่จริง เฮมิงเวย์ยังมีงานเขียนระดับตำนานอีกหลายเรื่อง เช่นเดียวกับ For Whom the Bell Tolls เรื่องนี้ที่เขาเล่าถึงช่วงเวลาที่ตัวเองได้เข้าไป "มีส่วนร่วม" กับการต่อสู้ทางการเมืองในประเทศสเปน ซึ่งถือเป็นการต่อสู้ทางการเมืองครั้งสำคัญอีกหน้าหนึ่งในประวัติศาสตร์โลก เฮมิงเวย์หยิบเอาการต่อสู้นั้นมาบอกเล่าเป็นตัวหนังสือ ก่อน "แซม วูด" จะฉุดมันขึ้นสู่แผ่นฟิล์มและทำให้มันเป็นหนังยอดเยี่ยมระดับตำนานอีกหนึ่งเรื่องของโลก 




เวลาพูดถึงหนังการเมือง คอการเมืองส่วนใหญ่มักจะนึกถึงหนังเครียดๆ ซีเรียสจริงจังอย่าง Citizen Kane หรือไม่อย่างนั้นก็ประมาณ The Manchurian Candidate แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า Animal Farm เรื่องนี้ เป็นหนังหน่อมแน้มอาโนเนะ (เพียงเพราะหน้าตาของมันดูเหมือนหนังการ์ตูนเด็กๆ) เพราะสิ่งที่หนังซึ่งสร้างมาจากนิยายของ "จอร์จ ออร์เวลล์" เรื่องนี้ ตีแผ่และวิพากษ์วิจารณ์ระบบการเมืองออกมาได้อย่างหมดเปลือกด้วยสำนวนลีลาที่เสียดสีเหน็บแนมแบบแสบๆ คันๆ และสะท้อนความเป็น "สัตว์การเมือง" ได้อย่างคมคายและสมจริง 



ถ้าจะมีหนังการเมืองสักเรื่องที่ถือเป็นการโบกมือลาศตวรรษที่ 19 ได้อย่างยิ่งใหญ่และงดงาม หนังเรื่องนี้ก็เหมาะควรอย่างยิ่งแก่เกียรติศักดิ์ศรีที่ว่านั้น ด้วยโครงเรื่องที่ดัดแปลงมาจากการ์ตูน แต่เป็นการ์ตูนที่พูดถึงประเด็นทางการเมืองในระดับข้นคลั่กทรงพลัง ทั้งเรื่องของการต่อสู้เรียกร้องเพื่อเสรีภาพ ความยุติธรรม เล่ห์เหลี่ยมกลโกงคอร์รัปชันอันสุดแสนอัปลักษณ์ของนักการเมืองฉ้อฉลจอมปลอม รวมถึงผู้นำบ้าอำนาจ 




ผลงานที่สร้างมาจากเรื่องราวจริงๆ ของ "คาร์ล เบิร์นสไตน์" และ "บ๊อบ วู้ดเวิร์ด" สองหนุ่มนักข่าวหัวเห็ดจากหนังสือพิมพ์เดอะวอชิงตันโพสต์ ผู้เป็นหัวหอกสำคัญในการตีแผ่ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคดีวอเตอร์เกท ซึ่งในเวลาต่อมา เป็นสาเหตุให้ริชาร์ด นิกสัน ต้องหลุดจากเก้าอี้ประธานาธิบดี หนังบอกเล่าความยุ่งยากในการทำงานของสื่อที่ต้องปะทะกับแรงเสียดทานจากผู้มีอำนาจ (คุกคามสื่อ) นับเป็นอีกหนึ่งหน้าประวัติศาสตร์แห่งวิชาชีพสื่อสารมวลชนที่สามารถใช้คำว่า "สุนัขเฝ้าบ้าน" (Watchdog) ได้อย่างเต็มภาคภูมิ