ในวันที่มีตุ๊กตาอย่างบลายเข้ามาสร้างความนิยมให้กับเด็กสาววัยรุ่น แต่ทว่าบาร์บี้ยังคงเป็นตุ๊กตาที่ครองใจคนทั่วโลกอยู่วันยังค่ำ

ดูอย่างเมือง Taishan ทางตอนเหนือของไทเป ที่นั่นบาร์บี้ถือเป็นความทรงจำที่ดีของเมือง เพราะเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้วบริษัทแมทเทล ผู้ผลิตตุ๊กตาบาร์บี้มาเปิดโรงงานผลิตตุ๊กตาบาร์บี้ในเมืองนี้เมื่อปี ค.ศ. 1967

บาร์บี้ได้ชื่อว่าเป็นตุ๊กตาที่นิยมในหมู่เด็กสาว ลูกหลานครอบครัวชนชั้นกลางที่มีฐานะทั่วทั้งอเมริกาและทั่วโลก

การที่บริษัทแมทเทลย้ายฐานมาตั้งแหล่งผลิตที่เมืองนี้ถือได้ว่าเป็นโรงงานแห่งแรกในเอเชียของบริษัทนี้ ซึ่งในช่วงเวลานั้นไต้หวันมีค่าแรงงานถูก และมีเทคโนโลยีและความรู้การผลิตพลาสติก ว่ากันว่าบริษัทแมทเทลให้ค่าจ้างแรงงานผู้ผลิตตุ๊กตา 900 เหรียญไต้หวัน ถ้าเทียบกับอัตราแลกเปลี่ยนในขณะนั้นคือ 28 เหรียญสหรัฐต่อเดือน ขณะที่ราคาขายตุ๊กตาในญี่ปุ่น ณ เวลานั้นอยู่ที่ประมาณ 1,200 เหรียญไต้หวัน จนถึงปี ค.ศ. 1987 แมทเทลจึงได้ย้ายฐานการผลิตไปที่จีน เพราะมีค่าแรงและค่าวัสดุที่ถูกกว่า

นั่นเองจึงทำให้ชาวเมือง Taishan อยากหวนรำลึกถึงความหลังครั้งที่เคยได้ชื่อว่าเป็นผู้ให้กำเนิด "บาร์บี้" เหมือนกัน โดยชาวเมืองนี้พยายามที่จะโปรโมตภาพให้เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ร่วมกับตุ๊กตาบาร์บี้ เพื่อกระตุ้นให้บริษัท

ผู้ผลิตหันมาเปิดพิพิธภัณฑ์หรือแฟลกชิปสโตร์ในเมืองนี้เถิด

ภาพหนึ่งที่ชาวเมืองได้สร้างขึ้นเพื่อเป็นการระลึกถึงก็คือ การตัดเย็บจากหญิงแกร่งในตำนานของจีนและไต้หวันให้กับชุดตุ๊กตาบาร์บี้ เพื่อเป็นการระลึกถึงความทรงจำเมื่อครั้งกระโน้น

คู ไชรา เจ้าของห้องเสื้อผู้ตัดเย็บชุดตุ๊กตาในครั้งนี้เคยเป็นคนงานในโรงงานผลิตตุ๊กตาบาร์บี้เช่นเดียวกับแม่ของเธอ บอกว่า "ตุ๊กตาบาร์บี้มีความหมายมากต่อชาวเมือง ในฐานะที่เป็นบ้านที่เคยผลิตมาก่อน

จำอดีตโรงงานผลิตตุ๊กตาที่มีแรงงานเป็นชาวนาและใช้มือในการปักชุนชุดแต่ละชุดของตุ๊กตาบาร์บี้ด้วยแรงบันดาลใจจากวัฒนธรรมจีนกับไต้หวันผสมผสานกัน !

"สำหรับพวกเราการทำชุดตุ๊กตาถือว่าเป็นการสร้างสรรค์งานศิลปะ เราจึงทุ่มเทให้กับงานนี้เพื่อรำลึกถึงประวัติศาสตร์เมือง Taishan ซึ่งเป็นแหล่งผลิตบาร์บี้ในอดีต ชีวิตของพวกเราเติบโตมาด้วยบาร์บี้ และบาร์บี้ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา กลายเป็นความทรงจำที่สวยงามของชาว Taishan"

ชุดตุ๊กตาที่คู ไชรา ตัดเย็บนั้นล้วนเป็นชุดของสตรีผู้โด่งดังในประวัติศาสตร์จีนและไต้หวัน ไม่ว่าจะเป็นชุดของ "บู๊เช็กเทียน" ผู้หญิงในประวัติศาสตร์จีนเมื่อ 700 ปีก่อน, ชุดของมาดาม วู ชู-เชง ภรรยาผู้พิการของอดีตประธานาธิบดี เฉิน สุ่ยเปียน ผู้ที่ประสบกับคดีคอร์รัปชั่น ชุดนี้ตัดขึ้นอย่างสวยงาม มีการประดับอัญมณีและยังมีวีลแชร์ด้วย, ชุดกี่เพ้าของชุน เหมยหลิน ภรรยาผู้เลอโฉมของผู้นำชาตินิยม เจียง ไคเช็ก ผู้ปกครองไต้หวันในปี 1949 หลังจากพ่ายแพ้สงครามการเมืองกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน

ผู้หญิงที่ คู ไชรา เลือกมาตัดเย็บชุดนี้ถือเป็นตัวแทนที่แสดงความแตกต่างของยุคสมัย และสะท้อนถึงประวัติศาสตร์ของไต้หวัน ตลอดจนเทรนด์แฟชั่นที่เปลี่ยนแปลงไป

เห็นว่าชาวเมืองนี้ให้ความสนใจกับชุดต่าง ๆ ที่คู ไชรา นำมาตัดเย็บมาก ถึงขนาดมีเจ้าสาวชาวเมืองนี้หลายคนดั้นด้นที่จะมาห้องเสื้อของเธอเพื่อสั่งซื้อชุดแต่งงานที่เป็นตัวแทนของผู้หญิงเหล่านี้ เพื่อเก็บไว้เป็นของที่ระลึก

ในอดีตนั้นแรงงานที่ทำงานในโรงงานแห่งนี้ได้แต่เพียงชื่นชมบาร์บี้ ไม่มีโอกาสได้เป็นเจ้าของด้วยราคาแพงกว่าค่าแรงเสียอีก นางเชา ชู ชิน วัย 59 ปี อดีตแรงงานของโรงงานผลิตตุ๊กตาบาร์บี้ เล่าด้วยความประทับใจว่า...เธอได้ย้ายจากเมืองทางใต้เพื่อเข้ามาอยู่ในโรงงานแห่งนี้ตอนอายุ 18 เธอบอกว่า เธอไม่เคยเห็นของสวยงามอะไรเช่นนี้มาก่อนในชีวิต สำหรับตัวเองรักตุ๊กตาบาร์บี้มากและคิดถึงอาชีพที่เคยทำตุ๊กตามาก บาร์บี้เป็นของที่มีค่าในช่วงเวลาหนึ่งและตอนนั้นมันสามารถส่งออกได้อย่างเดียว คนในประเทศไม่มีโอกาสได้เป็นเจ้าของเลย เพราะลำพังแค่เงินเดือนของเราก็ไม่สามารถจะซื้อตุ๊กตาที่เราลงมือผลิตได้

ดูเหมือนชาวเมือง Taishan จะมีความทรงจำที่มิอาจลืมเลือนกับตุ๊กตาบาร์บี้

แม้มันจะได้ชื่อว่าเป็นตุ๊กตาที่มีชาวอเมริกันเป็นผู้ให้กำเนิด แต่เมื่อชาว Taishan เคยเป็นผู้ผลิตมันมากับมือ มีหรือที่พวกเขาจะไม่คิดถึง

เรา ๆ ก็ได้แต่เป็นกำลังใจช่วย ให้บริษัทแมทเทล เขาหันมามองสิ่งที่ชาวเมืองนี้เขาต้องการสื่อไปถึง อย่างน้อยน่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้ชาวอเมริกันได้รู้ว่า ชนชาติเอเชียนั้นมีความผูกพันลึกซึ้งกับสิ่งที่ตนเองได้ลงมือทำ

เป็นแรงงานที่มีหัวใจ ไม่ใช่เครื่องจักร !