ผมได้เห็นความงามของนกบนโลกใบนี้มาสามสิบกว่าปี ได้ทำส่ิงที่ไม่สมควร และสมควรมากมาย ได้พบกับวิถีชีิวิตอันงดงามของผู้คน และผืนป่าอยู่กันอย่างสงบ ได้ยินบางคำจากบางคนที่ทั้งสับสนและพึงใจ ใช่ ตอนนั้นเป็นวันกลางเดือนหนาว ในท่ามกลางแดดอุ่น ผมเดินอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ทางภาคเหนือ สายตามองผ่านไปออกไปยังด้านหน้าประตูบ้านใครบางคน กับเด็กๆ กลุ่มใหญ่ที่ว่ิงออกไปพร้อมหนังสติ๊กติกติดมือไปด้วย...ชีวิตของเด็กบ้านนอ…